وقتی که دلم را به اسیری بردند از بهر صفای حق دلیری بردند

آتش به دلم فتاده در عاشورا صد قافله را چو دل امیری بردند

شاعر لاله های سوخته مهدی عرفانیان

از نیلبکت سرود لایق رویید وز خون تو لاله و شقایق رویید

در گلشن عشق تو هماره لیلی مجنون شد و در دل دقایق رو یید

(شاعر لاله های سوخته مهدی عرفانیان )

از روی صفا هفت آسمان می گرید بر راس حسین (ع) مهربان می گرید

خورشید میان خاک و خون افتاده است چشمان شفق چه بی امان می گرید

(شاعر لاله های سوخته مهدی عرفانیان )

وقتی که دم از فریب وهاب زدند انگار چو رباعی نقش بر آب زدند

عرفان تو ببین جنایت صهیون را صد ظلم و ستم هماره در قاب زدند

(شاعر لاله های سوخته مهدی عرفانیان )

ای دل به حریم امن جانان بیا از بهر صفا و در منا جان بیا

وهاب برنده در مسیر شیطان عرفان به شناخت حق شتابان بیا

(شاعر لاله های سوخته مهدی عرفانیان )

دلم خونابه ی اسرار کعبه دو چشمم کاسه ی خونبار کعبه

عزیزم دورتو هفت بار بگردم زنم طومار بر دیوار کعبه

(شاعر لاله های سوخته مهدی عرفانیان )

از بهر رضای حق رضا (ع ) نامیدند عرفان چو رباعی مرتضی (ع) نامیدند

لا حول و لا قوت الا بالله منجی را بحق صاحب عزا نامیدند

(شاعر لاله های سوخته مهدی عرفانیان )

تندیس عدالت ز قضا باید جست آفت و ملالت ز قضا باید جست

الحق که رباعی آرام نگرفت آن کوکب و دولت ز قضا باید جست

(شاعرلاله های سوخته مهدی عرفانیان )

@lalehayesochte